Benim ki bir vazgeçişti..
Uykumdan gözlerimden umutlarımdan..
Ve o an farkettim ki kalabalık çevremde bir başımaymışım. Kimse anlamamış ne anlattığımı kimse duymamış çığlığımı bir başıma mücadele etmişim. O zaman neye bu kırgınlığım kime?? İlk kez nefret ettiğim güçlü olmaktan ve ağlayamamaktan...