Samed Gülocak
@OppesMan
Reklam
Kitap iki kısımdan oluşuyor, ilki yazarın Auschwitz kampında yaşadığı olaylar ikincisi ise logoterapi ve psikoloji üzerine olan kısım. Kitap genel olarak iyiydi. Güzel şeylerden bahsediyor, ancak bu kadar bilinme sebebini anlayamadım. Bu kitaptan daha iyi 'kendini bulma' kitapları vardır. Bu da onlardan birisi, benim için aşırı farklı bir konumda değil. Okunmasını gene de tavsiye ederim. Uzun zaman geçse de kitap hakkında aklımda şu fikir kalacak, mutluluğu ve başarıyı arama onlar seni bulsun.
Ahmet Ümit'ten okuduğum ilk kitap oldu. Koz-Der kitap kulübü için seçtiğimiz 5. kitaptı bu sayede okumuş oldum. Kitabın dili basit. Hani böyle usta bir kalemin basit yazmaya karar vermiş hali gibi değil, amatör bir yazarın havalı, fancy cümleler kurmaya çalışması gibi bir basitlikte. Karakterler derinleştirilmeye çalışılsa da o ruh verilmemiş. Çok fazla polisiye okuyan birisi değilim. Sherlock serisi hariç birkaç Agathe Christe kitabı hariç polisiye okumadım. Ama bu türden daha çok kitap okumak istiyorum. Kitabın dilini ve yazımın kalitesini geçersek olay örgüsü ilgimi çekti. Böyle yani aşırı ilgisiz ve meraksız kalmadım. Sonunu merak ettim. Ha nihayetinde okuduğum için mutlu olduğum bir kitap. Eminim yazarın daha güzel kitapları da vardır. 8/10
