Cihanı hiçe satmaktır adı aşk
Döküp varlığı gitmektir adı aşk
Elinde sükkeri ayruğa sunup
Ağuyu kendi yutmaktır adı aşk
Belâ yağmur gibi gökten yağarsa
Bâşını âna tutmaktır adı aşk
Bu âlem sanki oddan bir denizdir
Âna kendini atmaktır adı aşk
Var Eşrefoğlu Rumî bil hakikat
Vücûdu fâni etmektir adı aşk
Yâ Rab bu kırık kalbimi kalb et
Geçsin bu kederden dahi nevbet
Bilmez değilim sırrını derdin
Aslında benim kendime gurbet
Bend etme İlâhî beni bende
Kurtar beni benden sana celb et
Hicrin ile ballar bana zehrin
Vaslın ile zehrin bana şerbet
Duysam seni söyler sana söyler
Sözlerde sükûtlarda o heybet
Bir dem ki ney inler konuşur ûd
Kânûn mu atar çığlığı elbet
Lutfunla tamam tuz buz olanlar
Yâ Rab bu kırık kalbimi kalb et