Eternal
@Osahar
"Ayakkabısı lastik. pantolonu yamalı, saçı kör makas ile alınan çocukları sevindirin."
youtu.be/oGPvjTJrMeM
youtu.be/bK-cMOn7fXU
Şu anda okuduğu kitap
“Kötü, taş yürekli çocuk! Babamın uzun zamandır işsiz olduğunu biliyorsun. Bunun için dün yüzüne baktıkça bir şey yutamıyordum. Bir gün sen de baba olacaksın ve böyle anlarda insanın neler hissettiğini anlayacaksın.”
Reklam
Kendimi tutamayıp bağırdım: “İnsanın yoksul bir babası olması ne kötü!” Bakışlarımı lastik pabuçlardan ayırdım ve önümde duran galoşları gördüm. Babam ayaktaydı, bize bakıyordu. Gözleri sınırsız bir hüzünle doluydu. Gözleri öyle büyümüş öyle büyümüştü ki, Bangu Sineması’nın perdesini doldurabilirdi neredeyse. Ve öyle korkunç bir acı vardı ki bu gözlerde, ağlamak istese bile ağlayamazdı.
“Lastik pabuçlarımı kapının önüne koyacağım.” “Koymasan daha iyi edersin.” “Hayır, koyacağım. Kimbilir, belki bir mucize olur da içleri armağanla dolar. Biliyor musun Totoca, bir armağan almayı o kadar isterdim ki. Bir tek armağan. Ama yeni olsun. Benim olsun yalnızca…” Öbür yanına döndü, başını yastığın altına gömdü.
Uyuyalım. İnsan uyudu mu her şeyi unutur.
Yaşamak için çok yaşlılar, her şeyden yorulmuş bir görünüşleri var.
Reklam