"Seni tanıyan son kişi de öldüğünde hiç yaşamamış olacaksın" der edebiyat.
İnsan hafızası fani ve vefasızdır; buraya sığınan unutulmaya mahkumdur. Oysa inanç, insanı fani hatıraların kırılganlığından kurtarır.
Kul unutur, Yaradan unutmaz. Gerçek ebediyet, adımızın dünyada kalmasında değil, Baki olanın katında yazılı olmasındadır.