Franz Kafka, Milena'yı yanlış anlayıp kırıldığında, "Şakayla ciddiyi ayırmak kolaydır ama hayatımızı adadığımız, bizim için çok önemli insanlar söz konusu olduğu zaman o kadar kolay değildir" demişti. Bu söz bütün kırgınlıklarımızın özeti olabilir.
Aylardan muharrem, yevmiyeler yarım, kederler tam.
Salıncağın ipi kopuyor, saatimin kadranı, su motorları, helezonlar, buğday sapları karışıyor kanıma,
Bakışımdaki allah yorgun, allah aşık, aşk allah. Kusarak geçiyor önümde bütün bir köy
Sen nesin, varlık nedir, ne bileceksin?
Dünyan esen yel üstüne kurulmuş senin. İki yokluk arasında varlık seninki: hiçliktir ne varsa çevrende, sen de bir hiçsin.
Ömer Hayyam