Bir de şu araya kaynayan ve hiçbir şey olmamış gibi davranan insanlar var değil mi! En can sıkıcısı. İnsanların tepkisizliğine mi yoksa kendi sessizliğinize mi kızacağınızı bilemeden öyle kalırsınız.
Bir şeyi gerçekten arzulamak ve peşinden koşabilmek için çöküşün yarattığı o acı halini hissetmek ve yaşamak zorundayız. Bu olmazsa olmaz. Bundan kaçamayız. Bilmemiz gerekir ki ancak bu acıyı yaşadığımızda ulaşacağımız haz bir anlama kavuşacaktır.
Temel anayasası homeostaz üzerine kurulu bir bedende sadece haz ve gazdan oluşan bir fizyoloji sürdürülebilir değildir. Haz olması için acı olması lazım. Tokluk olması için açlık olması lazım. Özetle beyazın mükemmelliğini anlamak için ara sıra siyahın içinde yaşamak lazım.
Sadece mutlu olmayı istesek kolay olacaktı ama biz başkalarından daha mutlu olmak istiyoruz.
Bu da oldukça zor çünkü onları daima olduklarından daha mutlu görürüz.
Alıntı