Pencerede izlediğim sokakta hiç bir canlı göremedim. Durup dururken nedensiz bir şekilde dışarı çıktım, yürüyorum boş sokakta kimse yok yanımda sebepsizce yürüyorum şiirler okuyorum sesi sesi şarkılar söylüyorum yürümeye devam ediyorum birde bire yazarlar aklıma geldi. O sözleri beni yokluğum oldu birde bire şu sözü söyledim kimi özlediğimi bilmeden hasretin en yoğun hâlini yaşarım, bu sözden sonra boş sokak çöplük sokak yıkık sokak bana mezar oldu.
Benim hayatım var ama hayat ne olduğunu bilmeden yaşıyorum boş sokaktan geçen her saniye için ağlıyorum.
osmnlkan