Osman
@Osmman
15 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Ölüm ona hiçbir zaman fevkalâde bir şey gibi görünmemişti. Etrafında, küçükten beri, en çok gördüğü şey ölümdü. Gözlerini bir müddet denize, bir müddet aya dikti; sonra birdenbire içini bir sızının kapladığını ve ölmek istemediğini anladı...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İçimizde birikmiş irini temizlemek için, onu akıtacak başka vücutlar buluyoruz. Kendi yaramızdan sıyrılmak için, yaramızı başka insanlara aşılıyoruz. Kirliliklerimizden kurtulmak için içimizdeki çöpleri doğaya bırakıyoruz. Kendimizi temizlediğimizi düşünüyoruz başkalarını kirleterek. İnsan, kendi yarasıyla aynı yarayı taşıyan bir başka insan ile karşılaşınca; işte bu benim yansımam diyor. Yansıma, yani kendisi, benzeri. Ayna olarak görüyoruz ve cüzzamlı bir dil ile bağırıyoruz, tıpkı bir marş gibi; "İnsan, yarası- yarasına denk geleni sever...
Puan vermedi·224 syf.·
2021 2. kitabı
