Osman Ergül
@Ossa
42 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Belki de .. utançların en büyüğü; İnsanın kendine en yakın bildiği kimselere karşı duyduğu utançtır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Zamanın çoktan sildiği bir hata için cezalandırabilirmiydi insan ?
Korku cezadan çok daha beterdir; çünkü ceza bellidir. Ağır da hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.
Harese nedir, bilir misin oğlum?
Arapça eski bir kelimedir.
Harese şudur evladım:
Develere çöl gemileri derler bilirsin. Bu mübarek hayvan 3 hafta boyunca yemeden içmeden aç susuz çölde yürür de yürür, o kadar dayanıklıdır yani. Ama bunların çölde çok sevdikleri bir diken vardır. Gördükleri yerde o dikeni koparır çiğnemeye başlarlar. Keskin diken devenin ağzında yaralar açar, o yaralardan kan akmaya başlar. Tuzlu kanın tadı dikeninkiyle karışınca bu devenin daha çok hoşuna gider. BÖYLECE YEDİKÇE KANAR, KANADIKÇA YER. Bir türlü kendi kanına doyamaz ve engel olunmazsa kan kaybından ölür bir deve. Bunun adı haresedir. Hırs, ihtiras, haris gibi kelimeler buradan gelir. Bütün Ortadoğu'nun adeti budur oğlum, TARİH BOYUNCA BİRBİRİNİ ÖLDÜRÜR AMA ASLINDA KENDİNİ ÖLDÜRDÜĞÜNÜ ANLAMAZ. Kendi kanının tadından sarhoş olur.
