Bir romanı herhangi bir başarı yoluna sokmak isterseniz direksiyonu kazanmanın muhteşem sapağına yahut kaybetmenin hüzünlü çıkmazına çevirmek zorunda kalıyordunuz.
"Sonra, tam işimi bitirdiğim sırada odada alçak, alaycı bir ıslık çalmaya başladı. Soğuk, gergin bir karıncalanma hissi omurgamdan yukarı çıkıp başımın arkasından alnıma doğru ilerledi. İğrenç ses tüm odayı olağanüstü derecede gürültülü ve garip bir insan ıslığı taklidi sesiyle, sanki canavarımsı bir yaratık bu sesleri yumuşak bir şekilde çıkarmak için kendini zorluyormuş gibi seslerle doldurdu. Oradaki son anlarımda son mührü kapatırken, ölünün, yaşayanın hareketlerini taklit ederek yeniden ürettiği nadir ve korkunç vakalardan biriyle karşı karşıya olduğuma dair hiç şüphem yoktu..."