Yaşadım.
Sonra yaşadıklarımı önceden yazmış olduğumu farkettim.
Şiir budur. Şiir yaratandır. Dokuyanlara da okuyanlara da selam olsun.
"Philadelphia oldu,
Ve Atlantis..
Ve hatta kapı gıcırtısı..
Ocakta kahvenin kokusu oldu sonra,
Yere düşen uzamış kül;
Kitapta ayraç oldu..
Gürültü oldu kulaklar dolusu
Tarlada başak, aslanda yele oldu.
Koşuşturma oldu nereye olduğu bilinmeyen
Çayın demi, komşunun kedisi,
“Var mıdır nalçaları sevincin? ” oldu..
Sığamadı kabuğuna;
gidip Çin Seddi oldu..
(Ex oriente lux...)
Ne güzel oldu.."
Yaşadım.
Sonra yaşadıklarımı önceden yazmış olduğumu farkettim.
Şiir budur. Şiir yaratandır. Dokuyanlara da okuyanlara da selam olsun.
VE ŞİİR Kİ BAZEN EFENDİMİZDİ
NASIL SEVERDİK...
5 günde bitirdim. Murakami adeta 3 ayrı romanı tek romana sığdırmış. Mistisizmden siyasete, polisiyeden tarihe, aşktan paralel evrenlere kadar her şey göze batmayan post modern bir zeminde öyle ustalıkla birbirine giydirilmiş, öyle lezzetlibir bütüne dönüştürülmüş ki hayran olmamak elde değil. Aslında bir 150 sayfa daha yermiş roman. Yazar belki de oylum kaygısı yaşadı, kimbilir. Şiddetle tavsiye edilir. Seviyorum bu adamın kalemini.
Okuduğum en müzikal kitap oldu. Macbeth, Norma, La Traviata, Anna Bolena ve neredeyse bütün operetleri tarihsel akış sırasıyla hem de çoğunu ikişer kez dinledim. Hem Callas'tan hem de Leyla Gencer'den. Okuyacak olanlara böyle okumalarını salık veririm. Gencerateleri kavrayana kadar ben de Callas'ı daha başarılı bulurdum.
Güzel kitap.
