Özen Taşkın
@Ozen_90
2 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Dünyadan uzaklaşıp dünyaya yaklaşmak... İçinde yaşadığım zamandan bambaşka bir zamanın icine giriyordum. Dünyadan uzaklaşmak istedikçe tek kaçış noktama dönmüştü kitap. Bahsedilen ovalarda yürüdüm, bataklıklarda saplandım. Büklüklerde dinlenip konaklarda sefa sürdüm. Bir karıncanın mücadelesine, yaban arılarının vızıltısına temaşaya koyuldum. Atlara bindim, tozlu yollarda yürüdüm. Çalılar, kızıl dikenler söktü derimi, yarpuz, portakal kokuları doldu ruhuma. Berrak çakıl taşları üzerinden akıp giderken yalın sular, buz gibi avuclayıp içtim.
Bunlar yetmedi, üstüne insanlar tanıdım.
Ağalar sardı dört yanımı. Dervişi, Mustafası, Soypençesi, Kurtboğası... "Olur mu efendim, bunlar soylu kişiler" demeye kalmadı, Yel Velisi, Mestanı, İbrahim ibosu, doldurdu eşrafımı. Bir eziyet sezdim anadolunun bağrında. Ölen çocuklar, yaşlılar, kadınlar... sıtmaya yakalanmış Perperişan kalmışlar, üstüne bir de kul olmuşlar. Bir avuç toprak peşinde koşan ağalar, birbirlerinin kanına susamışlar... ayakları altında ezilen köylüler, insanlar, vatandaşlar...
Ben bu kitabi okurken dünyadan uzaklaştım.Kalıplaşmış inançların yakınlarını gördüm. O guzel insanların, o güzel atlara binip gitmelerinin ardından baktım.
Keyifli okumalar.
Özen Taşkın
Çok güzel özetlemişsin hocam, tebrik ederim. Ilk firsatta okunacaklar arasina ekledim bile🤗