Özger aydın
@Ozgergs
İstanbul, 1980
9 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
En iyi Superman Hikayelerinden
Kapakta ve hikaye dahilinde daha önce hiç görmediğiniz kadar dc karakteri olsa da bu hikaye genel hatlarıyla bir Superman hikayesi.
Artık onlarca yıl geçmiştir. Bizim Superman bir zamanlar hayatına dahil olduğu pek çok kişiyi kaybetmiş ve daha bir çok olayın sonucunda bir nevi emekliye ayrılıp köye göçmüştür. Yine onunla beraber diğer bir çok kahraman da Superman'den sonra bir kenara çekilip Dünya'yı yeni jenerasyona terketmiştir. İşte sorun burada başlıyor. Yeni jenerasyon, gücü ve adaleti ne ölçüde dengeleyebiliyor?
İşte bunu bir papaz ve ona eşlik eden tanrının intikam ruhu Spectre üzerinden öğrenmeye ve hikayeye dahil olmaya başlıyoruz... Superman sevmeyenlerin bile "çok" seveceği oldukça iyi bir çizgi roman.
Reklam
Okuduğum En Kötü Batman Hikayesi
Maalesef başlıkta da dediğim gibi, okuduğum en kötü Batman hikayesi ve bunu benim için ilginç kılan da yazarın Neil Gaiman gibi aşmış birisinin olması. Diğer okurlar zaten az çok içerikle ilgili bilgi geçmişler, aynısını yazmaya gerek duymuyorum bu sebeple. Konu evet ilginç ve özgün ama bir şeyler eksik ve açıkçası eksik olan şeyin ne olduğunu bir türlü anlayamadım. Hikayedeki gizem bir türlü bana geçmedi, bu sebeple puanım 6,7 üzerinden 7.
Bu seriye ait 6 cildi de edinip bir heyecanla başladım ama maalesef çizimleri pek beğenmedim ve diyaloglar da çok kafa karıştırıcı. Hikaye bir türlü bir düzende ilerlemiyor ve bir zaman sonra kopmalar yaşatıyor zihinde. Tüm bu olumsuz yanlarına rağmen hikayenin gizemi ve öyle veya böyle bitireyim motivasyonuyla okumaya devam ettim. Hikaye ilerledikçe daha oturaklı bir hal almaya başladı ve bu sayede bitirebildim. Genelde iyi giden şeyler kötü ve anlamsız bir sonla biter ama bu sefer kötü başlayıp sonlara doğru olumlu bir gidişat oldu. Şu an cilt 2 olan Oyun Bitti'ye devam ediyorum ve daha özgün bir hikaye ve diyaloglar sayesinde çok daha iyi gidiyor...
Yine askerlik (2001) dönemimde okuduğum kitaplardan. Bu kitabın bir diğer özel yanı ise, beni çok etkilemesinin dışında, okuduğum ilk Stephen King romanı olması. O kadar çok beğenmiştim ki bitirince ilk çarşı iznimde Şeffaf adlı bir diğer romanını satın alıp okumuştum. Neyse, diğer yorumlayanların aksine, benim için oldukça akıcı ve zihnimi yormayan bir anlatıma sahipti. Nispeten kalın bir kitap olması ve gececi olduğum için gündüz uyumadığım zamanlarda koğuşta vaktimi geçirmemi sağlayabilecek türden, gerilimin dozunu yer yer arttıran, yer yer duygusal çalkantılar yaşatan dostlukla dolu bir kitaptı.
Bu arada sene 2004 gibi kitaptan uyarlama bir filmi de yapılmıştı ve duyunca çok heyecanlanmıştım ama maalesef filmin kitapla pek bir alakası yoktu ve tam bir hayal kırıklığı olmuştu. Böyle bir şey işte.))
Bu kitabı okuyalı 20 seneyi geçti diye hatırlıyorum ve muhtemeldir ki daha da öncesi, askerdeyken okuduğum kitaplardan. Yalnız beni en çok etkileyen ve yıllardır aklımda kalan şu gizemli uyarı "Şapkanı bulursan kaybettiğin dört saati de bulacaksın ve bu kaybettiğin dört saati bulduğun an öleceksin“ hikayenin ana konusu olarak ilerliyordu. Ha aradan geçen bunca zaman sonunda nasıl bir son buldu tam olarak hatırlayamadım ama gerim gerim gerilerek okuduğumu ve çok beğendiğimi hatırlıyorum. Neyse, bir şekilde tekrar elime geçerse tekrar okumak istediğim türden bir kitap.
Reklam