Özge Vural
@Ozgevural
-İlk aldığım zaman iki sayfa okuyup bıraktığım bir kıtaptı uzun süredir kitaplığımdan bana bakan bu romanı okuduğumda anladım ki haksızlık etmişim gayet güzel ve akıcı bir kitap.
>Öncelikle kitap bana kalırsa bir aşk romanından ziyade daha çok kin, nefret ve intikam özellikle intikam kitabı
>Kitap yorumlarına şöyle bir göz attığımda herkes özellikle Bay Heathcliff e sinirlenmiş ama bunun yanında Catherine Earshaw da insanı fazlasıyla sinir ediyor zaten mutlaka kitabın farklı yerlerinde de olsa neredeyse bütün karakterlerimize sinirleniyorsunuz bunun garantisini veririm size ve de kitabımızda bütün duygular en uç noktalarda yaşanmış yani iyiler çok iyi kötüler çok kötü tabi ki kötülükte kimse Bay Heathcliff in eline su dökemez o nasıl bir intikam hırsıdır ki iki ailenin birden üstüne çöktün vallahi bravo
>Sonu da gayet güzel bitti şahsen ben kitabı çok beğendim
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitaptaki karakterimiz o kadar güzel işlenmişki kendimi onun yerine koymadan edemedim. Ben olsaydım nasıl hissederdim diye düşündüm sürekli bence herkesin okuması gereken bir kitap.
Baş Karakterimiz kendi hırslarının esiri oldu hayattayken alamadığı ilgiyi, sevgiyi ölümüyle almak istedi bu ilgiyi görmek için müthiş bir çaba sarf etti, planlar yaptı lakin dedikleri gibi kul kurar, kader gülermiş hakkatten de öyle oldu hiç bişey istediği gibi olmadı diğerleri için hiç varolmamış gibiydi. İnsan ne yaparsa kendine yapar sözünün en güzel örneğiydi Madam.
Madam'ı intihara sürükleyen hırsları ve egosunun yanında, yalnızlık ve sevgisizlikti belkide gerçek sevgi onu iyleştirebilirdi kim bilir?
~İnsanlar yeryüzünde hafif adımlarla yürüyor ve o sesle yalnızlığın içinde boğulup gidiyordu.
(syf-37)
Kitap genel itibariyle insanların bir salgın halinde kör olmaya başlamasının ardından karantinaya alınmaları ve kitaptaki deyimiyle beyaz körük sürecinde geçen olayları kapsıyor
-
/Kitap bu körlüğün sadece gözlerle kısıtlı olmadığını yüreğimizdeki iyilikle ve umutlarımızla bir bütün olduğunu çok güzel şekilde anlatıyor
/Belkide ana karakterimiz olan doktorun karısı, yüreğindeki karşılıksız iyiliğin ödülü olarak kör olmamıştı
/kitabımız bir yandan da sanki bizi sıklıkla uyarıyor siz siz olun gören körler den olmayın diye..
"Bence biz kör olmadık, biz zaten kördük, Gören körler mi, Gördüğü halde görmeyen körler."
~320
