Kötü olan teknoloji değil; kötü olan sınırsızlık, kuralsızlık, bilinçsizlik. Unutmayın kendine sınır koyamayan, hayata karsı kuralları olmayan bir yetişkinin çocuğuna kural koyması beklenemez.
Duygu odaklı konuşmanın açamayacağı kapı yoktur, çünkü yaşınız kaç olursa olsun en büyük isteğiniz ve ihtiyaçlarınızdan biri anlaşıldığınızı hissetmektir.
Kıyaslanan hiç kimse mutlu olmaz. Kıyasın getirdiği yegane duygu öfkedir. Öfkelenen bir beyin ise artık çok iyi bildiğimiz gibi öğrenmeye açık değildir.
Etiketi şımarık olan bir çocuğun davranışının anlayış ve saygı olmasını beklemeyin. Bir insan ömrü boyunca sırtındaki etiketin eteklerini peşinde sürükler. O etiket bir süre sonra onun kimliği olur. Kıyafetlerin etiketlerini alır almaz çocuğu kaşındırıyor, rahatsız ediyor, alerji yapıyor diye keseriz. O halde tenlerine gösterdiğimiz o hassasiyeti ruhlarına da göstermeliyiz. Aksi takdirde çocuklarımızı ömür boyu sürecek bir ruh kaşıntısına mahkum ederiz.
Lütfen unutmayın; yaramaz, şımarık, terbiyesiz çocuk yoktur. O etiketlere mahkum edilmiş, mesajları anlaşılmamış, duyguları görülmemiş çocuk vardır.