Özlem Koçak
@Ozlemmmko
Hasetlik ve bunun verdiği öfke yatay bir duygudur kesinlikle dikey değildir. Bu kişiler kendilerine emir verip kötü davrananlara karşı (kısaca üstünde gördüklerine) hasetlik etmezler, onlara öfke duymazlar. Aksine iyi davranan ve arkadaşlık, sevgililik gibi duyguları besleyenlere karşı hasetlik içinde olup öfke duyarlar. Çünkü bu insanlar kendilerini sevmedigi için onunla bir şekilde ilişki kurmuş insanları -ki o hasetlik duyulan kişinin donanımı ne olursa olsun- artık aşağıda görmeye başlamıştır ve onlarda olan güzellikleri layık görmüyordur artık.
Durum ve insanları sadece ve sadece onların kendi koşullarında
değerlendirirsek gerçekten anlamaya çalışmış sayılırız. İşte empati dediğimiz kendini bir başkasının yerine koyma meselesinde doğru olmayan şeyler olabiliyor. Mesela bir başkasının yerine koyarken kendini, kendini de başka bir yere mi koyuyorsun yani taşıyor musun yoksa sen olarak mı başkasının yerine geçiyorsun? Kendi koşullarının varlığı ile meydana gelen seni bir kenara koymadan bir başkasının duygusunda nasıl var edersin ki kendini, onu içinde yer aldığı koşullardan bağımsız anlayabilir misin? Anlayamazsın.
İrmina ; okuduğum en güzel çizgi romanlardan .
İrmina; mesleki eğitim için Nazi Almanya’sından Londra’ya giden genç ve hırslı bir kadın . Bir partide Howard ile tanışır . Howard ,Oxford’da eğitim gören ilk siyahi öğrenci.
İki gencin aşık olması uzun sürmez ve birlikte çok keyifli vakit geçirirler fakat İrmina zorunlu nedenlerle Almanya’ya dönmek zorunda kalır .
Yönetimin ihtişam gösterisi ve savaşa yapılan yatırımın aksine Nazi Almanya’sı yurttaşları tam bir sefalet içerisinde yaşamaktadırlar .Sefaletin tam da ortasında düşen İrmina hayallerine ulaşmak için mücadele ederken hayata tutunmanın derdine düşer .
Fakat bu uğurda yapacaklarının sınırı nedir? Aşkı ve hayalleri sınırları aşan genç bir kadın Nazileri destekleyecek kadar değişebilir mi ?