Yaşadıkça hırslarımızın, arzularımızın ve pişmanlıklarımızın kulağımıza eğilip sufle vermesine engel olamadık. Böylelikle ne geçmiş hesaplaşmasından vazgeçmiş ne anın kıymetine odaklanmış ne de geleceğin endişesinden uzaklaşmış bir insan olabilmeyi başarabildik.
“Tanrı ya da rastlantı. Kabul ettiğimiz varsayım hangisi olursa olsun, felsefe yapmak; sevgiyle Tanrı’nın iradesine ya da gururla rastlantıya boyun eğmektir.”
Seneca
“Eğer insanlar başından beri ölümlü olduklarının, yaşamın içinde sanki bir rüyadaymış gibi kısa bir süre kalıp çıkacaklarının ve her şeylerini yeryüzünde bırakacaklarının farkında olsalardı, daha bilgece yaşayıp daha az pişmanlıkla ölürlerdi.”
Kharon