Ne hoş nakşetmiş kudret kalemi her bir dalı, her bir yaprağı.
Dağların sükûnetinde bir azamet, yaprakların kızıllığında bir vuslat kokusu var.
Sanki her renk, Hakk’ın cemâline işaret eder.
Gönül, bu manzara karşısında susar; çünkü kelâmın bittiği yerde tefekkür başlar.
Ne mutlu o gözlere ki, bu âlemin hikmetini seyreyler.
İnsanlara umut vermek iyidir de, o umudun altından kalkamamak kötüdür. Umudun ölmesi, insanın ölmesinden daha beterdir. İnsan ölür, ölüm haktır. En kötüsü, beteri, dayanılmazı umudun ölmesidir.