Aradan nə qədər il keçib görən, -
Tanıya bilmədim,
məni bağışla.
Mən elə bilirdim, sənsiz ölərəm,
Mən sənsiz ölmədim,
məni bağışla!
“Ölmədim” deyirəm,
nə bilim axı, -
Bəlkə də, mən sənsiz ölmüşəm elə,
Qəbirsiz-kəfənsiz
ölmüşəm elə.
Terapistin hastanın arkasında, onu birisinin arkadan tutacağı duygusuyla orada olması lazım... Biz o kadar alışmışız ki yönetmeye, yönlendirmeye, bilgi vermeye, beceri vermeye, kendimizi iyi hissetmek için, işe yaradığımızı hissetmek için. Orada kös kös oturan bir Terapist, suçluluk hissediyor.