Murad uncumusaoğlu
@POSEIDOAN
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
1960'lı yıllar hem bir petrolcü olarak, hem de dış memleketlerde bir Amerikalı olarak kendisi için şan ve ün yıllarıdır. O günlere ait anılarını anlatırken Goodman'ın şu sözleri söylediği bilinmektedir: “O günlerde Amerikalı bir işadamı olmak insana müthiş ayrıcalık sağlıyor, her kapıyı kolayca açıyordu. Siz de gösterilen bu özel muameleyi hakkınız gibi görüp kabul ederdiniz. İnsanlar size dikkat ederdi. İtibarınız, nüfuzunuz, gücünüz için size saygı gösterilirdi. Niçin? Önce bayrağınız, sonra da işiniz için – Birleşik Devletler bu ikisinden ötürü eşsiz itibar ve saygı görürdü. Amerikan pasaportlu olmak bir laissez-passer-(bırakınız geçsinler) bir güvenlik aracı demekti. Sonra, bu durum değişmeye başladı. Kuveyt'le birlikte bunu her yerde hissettim. Bu Amerikan gücünün düşüşü demekti; tipki Romalılar'ın Hadrian duvarlarından çekilmesi gibi. Sizi temin ederim, bunu her yerde hissettim.” Daha sonra bunu ambargo, fiyat artışı, Nixon'un aşağılanması ve istifası ve Amerika’nın aniden Vietnam'dan çekilmesi izlemişti. Ve şimdi de 1975'te Goodman kendisini aynı görüşü paylaşan, bir çağın sona erdiğini israrla söyleyen Kuveytliler'le birlikte Kuveyt City sokaklarında bulmuştu.
20 Ekim günü meydana gelen ve insanların taş kesilmesine neden olan olaylar ambargodan ibaret kalmadı. Pazar günü sabahı, henüz Moskova'da olan Kissinger bir gece evvel Washington'da olup bitenleri öğrenecekti. “Cumartesi Gecesi Katliamı” diye anılan ve Nixon için başkanlığının en kritik anı sayılan olayda, Nixon, Watergate skandalını soruşturmak için göreve getirdiği, Başkan'ın ofisindeki gizli teyp kayıtlarını mahkemeye sunan kendi özel “hukuki işler sorumlusu” Archibald Cox'u işten atmıştır. Bu bantların nasıl ele geçtiği konusu Başkan'la Senato'nun arasını açmış ve aralarındaki mücadelenin odak noktası olmuştur. Başkan bu bantlar nedeniyle birçok karanlık yasadışı olaya doğrudan katılmakla suçlanmıştır. Kovulma olayından hemen sonra, Başsavci Elliot Richardson ve başyardımcısı William Ruckelshaus olayı protesto ederek istifa ettiler. Beyaz Saray'ın Kurmay Başkanı Alexander Haig bütün bunları telefonda Kissinger'e şöyle anlatıyordu: “Ve şimdi burada gökten cehenneme inmiş gibiyiz.”
Önemli olan dünyanın nasıl değişmekte olduğunu anlamak ve ona göre hazırlıklı olmaktı. En büyük en bağışlanmaz cürüm ise dikkatsizlikti.