Murad uncumusaoğlu
@POSEIDOAN
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Osmanlıca bir lisan değil, bir bürokratik jargondur. Çok hoş bir bürokratik dil olduğu kesindir. Bütün imparatorlukların böyle bir bürokrasi jargonu vardır. Sokaktaki insanın bilmeyeceği veya herhangi bir okumuşun yazamayacağı şekilde yazar ve konuşurlar.
Geçmişte pek kimsenin bilmediği fakat bence önemli bir münevverimiz olan büyükelçi Zeki Kuneralp, imparatorluğun son Dâhiliye nazırlarından Ali Kemal'in oğludur. İsviçre'de büyümüş, orada okumuş ve bir müddet sonra, yani 20-30 yaşları arasında Türkiye'ye avdet ederek Hariciye Vekâleti imtihanlarına girmiş ve dereceyle kazanmıştır. İstanbul hükûmetlerindeki ricalden birinin, yani Ali Kemal'in oğlu olduğu için, ister istemez durumu Reis-i cumhur İsmet Paşa hazretlerine arz ediyorlar. Paşanın cevabı, “Madem ki kabiliyetli bir gençtir, ne mahzuru var?” oluyor ve kadroya alınmasını istiyor. İşte bu gencin, Zeki Kuneralp'ın hatıratinda?' şöyle bir bahis vardır, “Türk olmak zor bir meslektir fakat bir imtiyazdır” der. Bu gibi kavimlerin hayatta kalma şansı yüksektir, fakat ödenen bedel de buna paraleldir.
Ordu her memleket için önemlidir. Ancak nüfusu kalabalık, coğrafyası geniş ülkeler için önemi daha fazladır. Türkiye’nin medeniyet tarihi açısından da askerlik çok önemlidir. Çünkü Türkler çok değişik memleketlerde hükümranlık kurdular; mesela, bugünkü Afganistan, bugünkü İran... Buralarda halkın çoğunluğu Türkçe konuşmuyordu. Hatta bürokraside Farsça kullanılırdı. Ancak ordu Türkçe konuşurdu. Her zaman için Türk'tü, Türk ordusuydu ve o ordu milletin tarihinde bir devamlılık sağladı. Tabii 18. yüzyıldan itibaren dünyadaki uygarlık çizgisi sıçramaya geçti ve biz de 18. ve 19. yüzyıllarda bir medeniyet değişikliği yapmaya çalıştık. Bu, zahmetli bir süreçti. Ani değişimler oldu ve Türkiye de buna uydu. Şu bir gerçek ki, bunu askerler yaptı.