kim seni hem öldürüp hem de canlı tutar?
kim ruhumu esir ederken ölümsüzlük yutan?
iyi de kim öc alabilir ateş tutup suya?
nitekim şahsi iradenle inanmışsın buna
Senin hâlâ mutlu olma şansın varken,
Kaç kurtar kendini yâr senin için erken.
Altında kaldım, duvarlarımı yıkarken,
Bir bardak su bırak başucuma çıkarken
Sebebini ben de bilmiyorum ama; bana her şey mümkünmüş gibi hissettiren, olumsuzlukları bir anda kafamdan silip atan, huzur bulduğum, kısacası umudu hatırlatıp var olduğuna inandıran tek şey sensin şu hayatta