Anama həmişə məhəbbətlə, diqqətlə yanaşmısan, ancaq bu məsələdə ona bizdən az yazığın gəlib.
Ağına-bozuna baxmadan bütün ağrı-acılarımızı onun üstünə tökmüşük ki ,
sən bir tərəfdən, biz də bir tərəfdən. Qəribə idi ki, heç birimiz ona pislik eləmək istəmirdik, yalnız sənin bizimlə, bizimdə səninlə apardığımız mübarizə haqqında düşünürdük, acığımızı da onun üstünə tökürdük. Sənin yanında günahı olmaya-olmaya, yalnız bizə görə ona əzab verməyin heç vaxt uşaqların tərbiyəsinə yaxşı təsir göstərə bilməzdi.
Düzdür, verdiklərindən daddım – ancaq alçala-alçala, qorxa-qorxa, çəkinə-çəkinə, özümü günahkar hiss eləyəeləyə... Buna görə də sənə öz işimlə – əməlimlə yox, dilənçi yazıqlığı ilə minnətdarlıq eləyə bildim...
