Dünyada mutluluk yok, fakat dingin ve özgür olunabilir.
İmrenilecek bir yazgı düşlüyorum nicedir-
Nicedir, ben, yorgun köle, kaçıp gitmektir istediğim,
Uzak sığınağına çalışmanın ve lekesiz bir esenliğin.
Hayır, benim için değer yok ateşli zevkin,
Duygusal coşkunun, çılgınlığın, esrimenin,
İniltilerin, genç günahkarın zevk çığlıklarının
Yılan gibi kıvrılarak arasında kollarımın
Zehirli öpüşleri, tutku dolu okşayışlara
Son titreyişler anını çabuklaştırdığında!
Oh, sen nasıl da daha tatlısın, uysalım benim!
Oh, nasıl acılı bir mutluluk bu, bana verdiğin,
Boyun eğerek uzun yakarışlarıma
Esrimesiz, yumuşak, teslim olduğunda,
Ve ancak yanıt verdiğinde coşkuma benim
Utangaçça soğuk, hiçbir şeyle ilgilenmeksizin,
Ve sonra gitgide canlanarak daha da-
İster istemez paylaştığında ateşimi sonunda!
Seviyordum sizi: ve bu aşk belki
İçimde sönmedi bütünüyle;
Fakat üzmesin sizi artık bu sevgi
İstemem üzülmenizi hiçbir şeyle.
Sessizce, umutsuzca seviyordum sizi,
Kah ürkeklik, kah kıskançlıkla üzgün;
Bu öyle içten, öyle candan bir sevgiydi ki,
Dilerim bir başkasınca da böyle sevilin.
Hem hüzün hem bir hafiflik var içimde; kederliyim,
Seninle dopdolu, aydınlık bir keder. bu.
Seninle, sadece seninle...Hiçbir şey
Bozmuyor, tedirgin etmiyor üzgünlüğümü,
Ve yürek yeniden tutuşuyor, seviyor yeniden,
Sevmemesi olanaksız çünkü,