PagesFromMe
@PagesFromMe
Şu anda okuduğu kitaplar
''Müzeyyen,'' dedim, ''sende hicran yarasından derin yara mı var?''
Verdiği cevabı alıp, suda eritip, yemeklerden sonra bir kaşık: ''Ben böyleyim.''
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
''Ayna,'' dedim, ''seni bölük bölük bölerim.''
''Denememeni tavsiye ederim,'' dedi, ''bölünerek çoğalırım ve çoğaldıkça fazla suret veririm, hoşuna gitmez.''
Bana psikolojik çözümleme yapıyordu. Kendimi görmekten ya da kendimi ''yalnız biri'' olarak görmekten huzursuz olduğumu ima ediyor, şantaj yapıyordu. Fakat teknik olarak haklıydı. İti, iki yüz parça yapsam, alt açı, üst açı derken ortalık karışacaktı.
''Ayna,'' dedim fısıltıyla.
''Buyurun benim,'' dedi.
''Ayıp olmuyor mu ayna?'' dedim, ''Bizi burada yanlış pozisyonda, dış kapının mandalı gibi gösteriyorsun. İlgisiz, alakasız, yabancı ve arkasında koridor boşluğu duran ve hani geri dönüp o boşluğu kat ederek, daire kapısına yönelebilecek ve hatta yönelmesi gerek biri gibi.''
''Müzeyyen.'' dedim fısıldayarak, ''Müzeyyen, ben ölüyorum.''
''Ölen sen değilsin.'' dedi biri. Ukala bir sesti. Niyetinin kötü olmadığını sezdim. Masadayım. Mum hala yanıyordu.
Derin bir nefes aldım. Saat kaç olmuştu? Yatsa mıydım?
Bir mum yaktım. Jak Danyel adlı bir şişeyi kaptım oturdum. İki tek attım sek, temiz. Ağır ağır sigara sarmaya koyuldum. Sarma işini uzattığımı fark ettim. Bozmadım kendimi. Bütün dikkatim parmak uçlarımdaydı. Sardığım tütün değildi, kayıt da değildi. Kendimi, kendimle sarıyor, sarmalıyordum. Garip bir hafiflik gelmişti üstüme. Hem içimdeydi hem de ben onun içindeydim. Bıraktım kendimi, dibe indim. Saçlarım yüzeye yükseliyordu. Bin kollu, kıpır kıpır oynaşan bitkilerin memleketindeydim. Ağzımdan kabarcıklar çıkıyor, küçük balonlar olup gidiyorlardı. Bir cevap gibi durdu. Onu tanıyordum. Her şeyi bildiği için düşünmesine gerek olmayan balıktı bu.