Sahipsiz cesetler gibi çürüyor umudumuz
Kırılgan çiçekleri oluyoruz saksıların,
Bir avuç suya muhtaç
Sonra unutuluyor, sevilmekten vazgeçiyor rengimiz
Kime ait olduğu bilinmeyen savaşta
En önde saf tutuyoruz
Bir bir düşmek için toprağa
Yitirilmişi
Kaybolmuşu
Kaybedeni
Kimsesiziyiz tanrıların