içimde her şeyi susturup, nihayet kendi sessizliğime alıştığım bir anda, hayat sanki özellikle seçilmiş gibi bir an getiriyor önüme..
Tek bir bakış, tek bir cümle.. Ve ben, unuttuğumu sandığım her şeyin aslında sadece beklediğini anlıyorum...
Çöl kumlarının arasında pişen ebedi ruhumun Dünya hikayesindeki savruk Azizesiyim ben. Çöle aşık balık gibi varoluşumun bu mevsimini tamamlıyorum
Kendi hükmümün vebali boynuma