Tuğçe

Tuğçe
@Paimonn
there is as yet insufficient data for a meaningful answer
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Keza ancak trajik bir doğaya sahip olanların sayesinde hissetmenin derinliğini fark ediyoruz. Ve sadece ölçüsüz olanların sayesinde insanlık kendi olanca sınırının farkına varıyor.
Sayfa 149
Böylece bu tutku onu kendinin "deneyi ve deney hayvanı" haline getiriyor. Aynı kişide hem doktor hem de hasta...Nietzsche sivri uçlu bir cımbızla sinirlerinden acı vereni hiç durmadan açığa çıkartıyor. Böylece doğalarında asabiyet ve hayalperestlik olan insanların yaptığı gibi zaten aşırı güçlü duyarlılıklarına etki ederek, onları daha da şiddetlendiriyor.
Sayfa 39
Bazen, anlık da olsa mutluluğun ufacık bir parçası parıldıyor: Bunun adı da müzik. Nice şehrinin kötü bir tiyatrosunda sahnelenen Carmen, bir konserde söylenen birkaç arya veya bir saat piyano çalmak. Fakat bu coşku da ona işkence ediyor, çünkü onu gözyaşlarına boğacak kadar duygulandırıyor. Yoksun olunan şey, öyle yok olmaya yüz tutmuş ki onu artık sadece ızdırap olarak hissedebiliyor ve bu ona acı veriyor.
Sayfa 28