Kendisiyle geçen vaktin zor olduğunu, anne babasına zorluk yaşattığını, onların hayatını kısıtladığını hisseden çocuğun ruhunun toparlanması ebeveynliğin kendisinden daha zor.
Sürekli şikayet duyan, kendisini katlanılması gereken biri olarak özümseyen, etiketleyen çocuklar hayatı da katlanılmak zorunda olan bir süreç olarak içselleştirirler.
Çocuk, tamdır. Yaşam bu tamlığı kemale erdirme sürecidir. Çocuk gibi kalabilmek, çocuk gibi yaşayabilmek, düşünebilmek, gülebilmek hepimizin varmak istediği nokta yani kamil insan olma çabamızın serüveni.
İhmal ettiğimiz her şeyin altında kalırız. Bu bir bina için de geçerli;bir kültür, dil, doğa, insan için de. İhmal ettiğimiz her şey bir gün mutlaka intikamını alır.