Pakizar Hasanzade
@Pakizar
Şu anda okuduğu kitaplar
"Ölüm’ün evine gidiyorum. Ölüm, Uyku'nun kardeşidir. Öyle değil mi?"
Reklam
"Garip şey," dedi, "içim sımsıcak, oysa hava ne kadar soğuk.”
"İyi bir davranışta bulundun da ondan," dedi Prens.
"Ben canlıyken ve yüreğim insan yüreğiyken," diye cevap verdi heykel, "gözyaşlarının ne işe yaradığını bilmezdim, çünkü üzüntünün girmesine izin verilmeyen Kaygısızlık Sarayı'nda yaşardım. Gündüzleri arkadaşlarımla bahçede oyun oynardım, akşamsa Büyük Salon'da dansın başını çekerdim. Bahçenin etrafında çok gösterişli bir duvar vardı, fakat hiçbir zaman o duvarın gerisinde ne olduğunu merak etmedim, çevremdeki her şey o kadar güzeldi ki. Saraydakiler Mutlu Prens derlerdi bana, gerçekten de mut luydum, eğer zevk içinde yaşamak mutluluksa. Öyle yaşadım ve öyle öldüm. Sonra da, ben öldükten sonra heykelimi buraya, böyle yükseğe diktiler; şehrimin bütün çirkinliğini, şehrimdeki bütün yoksulluğu görebileyim diye ve kalbim kurşundan da olsa ağlamamak elimden gelmiyor."
Hayal kırıklığına uğramış bir adam muhteşem heykele baktı ve "Memnun oldum, en azından dünyada oldukça mutlu biri var" dedi.
Reklam