O tuhaf halk masalının sefil dehşetiyle yaşarken, materyalizm teorilerini suyun yokuş aşağı aktığı gerçeğini kabul ettiğim gibi kabul edebilirdim ama bu teoriler beni insan korkumdan kurtarmadı, bana bir tür neşe katmadılar ya da gözlerini yemyeşil bir bahar gününe açmış bir adamın umudunu vermediler.
Bana göre "saygı görmek", her şeyi bilen ve her şeye gücü yeten biri beni görene, yüzümü bir avuç toz hâline getirip beni ölümden beter bir utanca mahkûm edene kadar herkesi mükemmele yakın bir hileyle kandırmak anlamına geliyordu.