Sessizce, tatlı düşüncelere daldığımda zaman zaman,
Geçmişin anılarını bir bir çağırırım yanıma,
Arayıp bulamadığım ne çok şey varmış görürüm de o an,
Eski acılarla, yeniden yanarım zamanın aldıklarına.
Ölümün sonsuz gecesinde gömülü candan dostlarla,
Döktüğü gözyaşında boğulur, sellere alışmamış gözlerim;
Aşkın çoktan geride kalmış acısına yanarken bir daha,
Yok olup gitmiş nice insanın ardından yine ağlarım.
Sindirerek bir açıdan öteki acıya geçerken,
Geçmişte kaldı, dediğim hüzünlerle hüzünlenirim;
Sanki hiç yakılmamış gibi, kaçıncı ağıtı yakarken,
Sanki hiç ödenmemiş nice buruk hesaplar öderim.