19.yüzyılda,bedenin çıplaklığını düzenleyen dini,ahlaki ve kültürel kodların bir sonucu olarak,cinselliğin arasının ışıkla hiç iyi olmadığından söz etmektedir.Bedeni,tümüyle ifşa edecek bir ışık altında yaşanan cinsellik,edepsizlik,iffetsizlik,kirlilik,anormal cinselliğin ve günahın göstergesi olarak kodlanmıştır.Bu durum,cinselliğin günün daha karanlık saatleriyle sınırlandırılması anlamını taşımaktadır ve toplumsal zamanın beden deneyimleri üzerindeki etkisini açığa çıkarmaktadır.(sayfa,62)