Kitapları insanlar yazar.
Yani bazı kitaplar yalan söyler,seni itaatkar yapar,yalakadır,para için yazılmıştır,öngörüsüzdür...
Bazı kitaplar asidir,sorgular,düşündürür,yüzyıllar sonra bile aydınlatmaya devam eder.
İçmimar
--Türk tarihimizdeki Tomris Hatuna,Türkan Hatuna,Raziye Sultan,Toksan Hatuna, Prenses Urduca ve nice kadın Türk hükümdarlara sonsuz sevgiler saygılar...
Gerçeklerin dışarı sızması bu tip rejimler için felaket demek oluyor.
Örn: İran'da başörtüsü kayan kadınların sopalandığı bir gerçek,
ama bunun görüntüsünün çekilip uluslararası basına haber yaparsanız hain ajan oluyorsunuz.
Bunun olduğu bir gerçek ve 21 yy'da bunların yaşanıyor olması yönüyle haber.
Ama rejimin önünde suçlu olan bu gayri insani kuralları uygulayan sistem değil,bunların yaşandığını gösteren basın.
Sadece medyayı değil aslında neşriyatı,
çıkacak albüm,
basılacak kitap,
bunlar hep İrşad'ın denetiminden geçer.
Eserlerde İslam'a aykırı unsurlar var mı,İrşad tek tek inceler.
Aşk meşkten bahseden eserlere izin verilmesi elbette mümkün değildir,aşktan bahsetmeyen sanat olur mu?
Sanatçılar bu durumda hep,burada bahsettiğim aşk Allah'a duyulan aşk diye kendini savunur...
İran'da gençler için pek ümit yok...Özel sektör desen yok.
Devlet desen bir zümrenin elinde,bürokrat olarak yükselme şansın yok.
Dünyanın en zekisi en kabiliyetlisi olsan çalısabileceğin bir yer yok.
Alnındaki namaz izi her şeyden önemli,bir de akrabaların.Aileden rejimin sevmediği isimler varsa zaten hayatta şansın neredeyse hiç yok.
Para yok,kurulacak hayal bile yok.Ne yapsın çocuklar kendilerini uyuşturmaktan başka.