İsmail
@Paramedicius
Ruh Adam
Selim Pusat misali
Şu anda okuduğu kitap
“Dünya mahvolup giderken insanın kendisi için çalışması suçtur. İnsan artık kendisi için hissedemez, sadece kendisi için yaşayamaz!”
Sayfa 151
“Peki bütün bunlar, rüzgar tarafından koparılıp götürülen bir çiçeğin güzelliği, insanlığın uçsuz bucaksız tarlalarındaki içi boş bir tahıl tanesi gibi değerlendirilmeden ve meyve vermeden geçip gidecek miydi?”
Sayfa 138
“Bütün bunlar bitsindi artık, büyük, karanlık, acısız bir hiçlik olsundu. Hiç hissetmemek ve hiç düşünmemek, bir son, ani ve doğrudan, insanı kötü rüyadan kurtaran bir uyanış gibi...”
Sayfa 114
'...Istırap yüklü hareketsizliği ve acımasız suskunluğuyla kapkara ve ağır gece...”
Sayfa 113
“Tek hissettiği, her şeyin tekrar iyi ve neşe dolu olduğuydu; ilkbaharın çiçek açışını ve kendi dans eden kalbini yeniden duyumsuyordu.”
Sayfa 106