Sokrates’in annesi ebeydi ve Sokrates de kendini öyle görüyordu. Fikirlerin
dünyaya gelebilmesi için bir ebeye ihtiyaç vardı. Bu, gelmiş geçmiş en büyük keşiflerden biriydi.
Başka insanları nasıl değerlendirdiğimiz, ve aynada kendimize baktığımızda ne gördüğümüz, dünya hakkındaki bilgimize, neleri gerçekleşebilir ihtimaller olarak değerlendirdiğimize, hangi anıları taşıdığımıza ve bağlılık duygularımızın geçmişe mi, bugüne mi, yoksa
geleceğe mi dönük olduğuna göre değişir. Varoluşun güçlükleriyle başa
çıkma yeteneğimiz üzerinde, bu güçlüklere bakışımızı belirleyen bağlam kadar etkili olan bir şey daha yoktur.