İpek
@Pdripek
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gördüğü halde görmeyen körler
Puan vermedi
Kitabın som cümlesini okuyunca anladım. Kitabın kahramanı olan ( hem de gönüllerin kahramanı:)) doktorun eşinin imtihanı kör olmaktan ziyade daha kötüsü körlüğün içinde görmekti. Görmediğin bir şeyden sorumlu olamazsın ama o kadın gördüğü her şeyden sorumluydu ve salgın süreci boyunca da sürekli vicdanen sorgulama yaptı.
'Yanlarında duran beş kişiden sorumlu muydu sahi?' son ana kadar bunu sorguladım. Aslında insanlar evlerinde durup kendi başlarına kalmayı öğrenebilirlerdi. Onun yerine gören bir çift gözün peşinden gitmeyi daha iyi buldular. Sanırım bütün herkes bunu yapardı. Buradaki en büyük fedakarlığı aslında doktorun eşi yapıyordu. Altı kişinin gözü olmak. İlk başta kolay gibi geliyordu ama ilerledikçe çok daha zor olduğunu fark ettim. Tüm olan şeyler buydu aslında görürken kör olmak.
Kitapta eksikliğini hissettiğim bir duygu vardı ki o da minnet duygusu. Doktorun karısının onca fedekarlığından sonra açıkçası geriye kalanların biraz daha sevgi dolu ve minnet duygusunun olmasını beklerdim.
Hepimizin içinde adını koyamadığımız bir şey var, işte biz oyuz.
Sayfa 278
... aslında körlük, umudun tükendiği bir dünyada yaşamaktı.
Sayfa 213