Bugünün insanı kendini yalnız hisseder, çünkü artık doğayla bağ kurmamaktadır. Taşları bitkileri izlemiyor,akan suları dinlemiyor,duymuyor ve onlarla konuşmuyoruz. Dahası onların konuştuğunu da farkında değiliz. Kopan bu bağın sonucunda duygusal enerjimiz de kaybetmiş bir hale geliyoruz.
İlkel insanın da şeytanları olmuştur ama bugün gelişmiş uygarlığın bizlere yüklediği korkular çok daha tehlikeli boyutlardadır. Üstelik bugün bizler şeytanımızı kovalamak için tam tam bile çalamıyoruz.
İstekleri dış şeylerden yüz çeviren kişi,ruhun olduğu yere ulaşır. Ruhu bulamazsa boşluğun dehşeti onu kaplar ve korku onu zamanı kamçılayan bir kırbaçla sürükler ve yine dünyanın sığ şeyleri için umutsuz bir çaba ve kör bir istek duymaya devam eder.Sonsuz isteğiyle budalalaşır ve ruhunun yolunu bitirir ve bir daha da bulamaz. Her şeyin peşinden koşar ve onları sıkı sıkı tutar ama ruhunu bulamaz çünkü ruhuna ancak kendi içinde bulabilir.