Korkuydu bu. Kâbuslarda böyle hisseder insan kendini, diye düşündü Peter Keating ama dayanılmaz olunca da uyanır. Oysa kendisi ne uyanabiliyor ne de dayanabiliyordu.
Reklam
Önümde bin yıllık ölüm düşü
giyinmiş alaca karanlıktan gelinliğini
Bilinmeyen bir okyanusun dibindeyim
Tanrı bile tahmin edemiyor derinliğini
Sen, ben merkezci bir canavarsın, Howard. Bu konuda son derece masum olman da canavarlığını daha çok arttırıyor.
Aslında acı çektikleri zaman insanlara bir parça saygı duymak mümkün. Bir nebze gururları oluyor o zaman. Fakat eğlenirken hiç dönüp baktın mı onlara? İşte gerçeği ancak o zaman görebiliyorsun. Esir gibi çalışıp kazandıkları paraları lunaparklarda, bayağı gazinolarda harcarken bak onlara. Dünyayı önlerinde apaçık bulan zenginlere bak. Eğlenmek için neleri seçiyorlar, bir dikkat et. Kibar barlarda seyret onları. İşte senin genel olarak insan ırkı dediğin şey. Ben böyle bir şeye elimi bile sürmek istemem
Biliyor musun bizim genel olarak insan ırkı hakkındaki düşüncelerimiz çok garip bir şey. O kelimeyi söylerken hepimizin kafasında belirginlikten uzak,pırıltılı bir tablo oluşuyor. Ciddi, büyük, önemli bir şey. Ancak aslında bu konuda tek bildiğimiz, kendi hayatımız boyunca karşılaştığımız insanlar. Bir bak onlara. Gerçekten büyük, ciddi bir yanlarını görebiliyor musun?