Pelin KILIÇ
@Pellll
Biliyordum içimde ölmemiş bir insan olduğunu. Ölmeden gömülmüş bir insan olduğumu. Ve çürümüş yerlerimi, sağdan soldan topladığım etlerle yamıyordum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kararlı bir ses tonuyla konuşan insanların, sorunlular üzerinde kurabilecekleri etkiler neredeyse sonsuzdur.
Uyuşturucu sadece, dünyanın farkında olacak kadar akıl sahibi ancak üzerinde yaşayamayacak kadar sakat bedenli olanlara sunulması gereken bir maddedir oysa! Çünkü onların hayata olan kinlerini ve yaslarını biraz da olsa dindirmenin tek yoludur bu. Asıl tekerlekli sandalyeler de oturan hayatların ihtiyacı vardır rüyalar görmeye. Koşamadıkları yolları hayallerinde arşınlayabilmeleri için. Bedeninin saat gibi çalıştığı bir eroinman utanç verici. Bütün hayatı boyunca eroinle attığı acının üzerinden tekerlekli sandalyeyle bir saatte geçilir. Evet, yürüyememek, konuşamamak, görememek, cüzamlı olduğu için sevilmemek eroinman olma nedenleridir. Ama dayanamadığı için iş hayatının temposuna, kokainli kaşığını burnuna götüren insan böcekten beterdir!
Çünkü biz, zihinleriyle misket oynayanlar, beyinlerini uçurtma niyetine uçuranlar, toprağın yiyemediği plastikler gibiyiz. Herkes ölür, biz kalırız. Ne ölü, ne diri. Mutluluğu tanıyamayız. Görsek bile tanımayız... Doğuştan efkârlı adamlar!
Anlıyordum söylenenleri. Görünmez ve adı konulamaz bir zorunluluk. Madem doğdun, yaşayacaksın! Ne kadar acı çeksen de, ne kadar kendinden nefret etsen de, nefes almaya, uyanmaya devam edeceksin. Çünkü insansın. Doğal değilsin. Doğanın üstündesin. Dünyanın Tanrısı sensin!..