“O, öyle biriydi ki, anılar birer yük, beklenti ve düşünceler gereksiz şeylerdi. Onun için sadece yaşanan anıların önemi vardı. His ve düşünce ve sadakati yalnızca gözünün önünde duranaydı. Zamana bakışı, gözün kimi zaman şimşek gibi açılıp kapanmasından oluşuyordu. İnsanı geçmişe acındıran, geleceği önlemli karşılamaya yönelten, bilincin mazi ve atiye uzanışı, onun bilmediği şeylerdi. Onun için geçmiş dün, gelecek yarındı; asla ertesi gün değil. “