Annemin kadrolu bir işim olmasını arzu ettiğini söylüyorsun,bu beni güldürdü.Şimdi ben çalışmıyor muyum yani,ha bezelye ayıklamışsın,ha mercimek seçmişsin,ikisi de aynı şey değil mi?Gerçi dünyadaki bütün işler değersiz,başkaları istiyor diye kendi tutkusunu kendi dikkate almadan,para,onur ve başka şeyler uğruna kendini yiyip bitiren insan her zaman budalanın biridir.
Her şeyi çok fazla ciddiye aldığım konusunda yolda beni eleştirdi;bu yüzden perişan olacağımı;kendimi korumam gerektiğini söyledi!
-Ah meleğim benim!
Sırf senin için yaşarım ben.
-“Dışa vurduğu ufak sevinçleri elinden almak için,”dedim,”bir insana baskı yapanlara yazıklar olsun.Ne dünyanın tüm armağanları,ne de tüm lütufları,başımızdaki despotun kıskanç sıkıntısının bize zehir ettiği bir anlık neşenin yerini tutar.”