Esse est
@Percipi
…
671 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
yorgun ve üzgün gidiyorum
harap evime
yemin ederim deli yüreğimi
senin şehrinden alacağım…
Furuğ Ferruhzad
Furuğ FerruhzadReklam
Bazı insanlar vardır.
Onları ilk gördüğünüzde güçlü olduklarını anlarsınız.
Seslerinden değil.
Gösterdikleri başarılarından da değil.
Sadece gözlerinden.
Çünkü bazı gözler, çok fazla savaştan geçmiş askerler gibidir.
Hâlâ çok güzeldi.
Ama güzelliği gençliğin aceleci güzelliğine benzemiyordu.
Onun güzelliği, uzun kışlardan çıkmış bir ağacın güzelliğiydi.
Kırılmıştı.
Ama devrilmemişti.
Hayat ona birçok kez "vazgeç" demişti.
O ise her defasında biraz daha sessizleşerek yoluna devam etmişti.
İnsanlar onun ne kadar güçlü olduğunu konuşuyordu.
Haklıydılar.
Gerçekten güçlüydü.
Birden fazla işi aynı anda düşünebilir, karmaşık sorunları çözebilir, insanların günler sonra fark edeceği şeyleri önceden görebilirdi.
Bir odaya girdiğinde eksik olan şeyi hemen hissederdi.
Bir cümleyi duyduğunda söylenmeyen kısmını anlayabilirdi.
Çalışkandı.
Üretkendi.
Dayanıklıydı.
Ama kimsenin bilmediği bir şey vardı.
Güçlü olmak, mutlu olmak demek değildi.
Bazen insanın en büyük laneti sahip olduğu gücün kendisi olurdu.
Çünkü o gücü taşımak zorundaydı.
Çünkü herkes ondan güçlü olmasını bekliyordu.
Çünkü herkes onun düştüğünü görmeye o kadar alışık değildi ki, yorulduğunu bile fark etmiyordu.
Oysa uzun zamandır yorgundu.
Öyle birkaç günlük bir yorgunluk değil.
Şu âlemde,dert çekmek ile kendini kandırmak arasında bir tercihte bulunursun;ikisi de deliliğe varan yollardır.
Dünyaya bahar her sene yeniden gelir,fakat insanın baharı geri gelmiyor.