"hayatı boyunca ellerinin kollarını soyut iplerle bağlandığını, korkularının esiri olduğunu hisseden, etrafını saran kar küresinin camlarını kıramayan her birine..."
"kepçük sonu"dediğimde sesim titriyordu.
Gülümsedi. Kalbimi yerle bir etti.
"Ketçap sonu"
Murathan ve gökçe'nin ise artık bu dünyada yaşanan mutlu bir sonu vardı.