Peri Kızı
@Peribooks_
22 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Karanlığın Durduğu Yer | Kitap Yorumu
Liska , büyünün korkunç bir şey olduğuna inanır ve büyücülerin canavardan farkı yoktur. Kendi içindeki büyü yeteneğini bastırmak için elinden gelen her şeyi yapmıştır fakat bu çabası felaketle sonuçlanmıştır. Artık tek isteği vardır; Büyü yeteneğinden sonsuza dek kurtulmak. Ve bunun için ruh ormanına gidip eğreltiotu çiçeğini koparıp dileğini kullanarak sonsuza dek kurtulacaktır. Ama ormanın muhafızı Leszy tarafından yakalanır ve anlaşma yaparlar. Çiçek karşılığında bir yıl boyunca Leszy'e hizmet edecektir.
Kitabı bu kadar seveceğini asla düşünmüştüm. Yazar öyle bir evren kurmuş ki ba-yıl-dım. İlk bir 60 - 70 sayfada kurgunun içine girmekte zorlandım. Çünkü olaylar yavaş ilerliyordu ama sonra öyle bir akıcı hâle geldi ki elimden bırakmadım. Son bölümün öyle olacağını ise asla beklemiyordum. Bu yüzden bir hafta kitap okumayıp sadece o sonu düşündüm. Kalbim hâlâ yaralı...
Leszy'nin geyik formuna dönüşmesi, sahip olduğu güç, Liska'dan uzak durmaya çalışması ama yapamaması Çok güzeldi. Geçmişini öğrendiğimiz bölümde çok üzüldüm.
Liska...Onu çok seviyorum Gücünü kontrol etmeye çalışması , kontrol edemediğinde ortaya çıkan felaketler ama Leszy için savaşması çok çok güzeldi. Jaga ve Maksio ile olan sahnelerini keyifle okudum. Tabii onlar hakkındaki gerçeği öğrenince bir şok olmadım değil... Sürekli bir beklenmedik şeyler oldu ve ben aşırı keyif aldım.
Yazarın kalemi çok iyiydi. İlahi bakış açısıyla yazılmış bir eser ve aynı zamanda içinde çok fazla değişik kelime olmasına rağmen akıcı bir şekilde okunuyor. O sonu kabullenemesemde olması gereken o gibiydi...Sadece biraz eksiklik vardı. Biraz daha okumak isterdim.
Tek kitap , büyülü orman , sırlar, slow burn, Slav mitolojisi , güzel - çirkin temalarını seviyorsanız kesinlikle
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şafak Vurgunu | Kitap Yorumu
Bayılarak okuduğum o kitabın yorumu ile geldim
Işıl Atabey, soyadın ağırlığıyla şekillenmiş, kusursuz görünen ama aynı ölçüde boğan bir fanusun içinde yıllarını geçirmiştir. Yıllar sonra nihayet hayatından kaçtığını, özgürlüğüne ulaştığını düşünmektedir. Ta ki özgürlük sandığı o dünyayı paramparça eden olay yüzünden fanusuna dönene kadar. Bu olayın ardından ailesini koruyabilmesi için önünde sadece tek bir seçenek vardır.
Ecevit Demirhan, Yıkım lakabı ile anılan, geçmişi de kendisi kadar karanlık olan özel eğitimli bir askerdir. Emirlere sorgusuz sualsiz boyun eğme alışkındır fakat aldığı yeni emir, sıradan bir görevden çok daha fazlasıdır.
Şevval Demirdöğer'in kalemi ile Kalp Sana Çocuk'ta tanışıp çok sevmiştim. Şafak Vurgunu kitabında da anlatımı çok güzeldi. Akıcı, sıkmayan ve olaylara çabuk adapte olacağınız bir kalemi vardı. İki karakterin bakış açısından sahneler okumayı çok sevdim. Aralarındaki duygu geçişleri yazar çok güzel işlemişti
Işılay Atabey, fanusun içinde büyümüş naif ve kırılgan biri ama o kırılganlığın altında savaşçı bir kadın da yatıyor. Yazar karakteri çok güzel işlemişti ve ben Işıl'a bayıldım Saldırı yüzünden elini kullanamamasına rağmen güçlü durmaya çalışan biriydi -ki bu durum onun için özgürlüğünün elinden alınması ile eş değer- Asla kendini kaybetmiyor aksine daha güçlü durmak için çabalıyor.
Naif , iyi kalpli, kendinden önce çevresini düşünen çok güzel bir karakter Ecevit gibi karanlık bir adama ışık olması çok başkaydı Kitapta en sevdiğim karakter olabilir
Ecevit Demirhan'a gelecek olursam;
İnternette okuduğum dönemde asla ısınamamıştım. Kitabı okurken de ilk bölümlerde ısınamadım, sevemedim. Çok sertti, kabaydı ve duygusuzdu. Işıl gibi kırılgan birinin tam tersiydi yani. Ama kitap ilerledikçe ve biz
Ölü Şeyler Bize Aslında Çok Daha Yakın | Kitap Yorumu
Sid'in yaşadığı kasaba büyüler ile mühürlenmiş bir fay hattı üzerinde. Fay hattını koruyan muhafız ö.ldürülüyor , büyü serbest kalıyor. Sid ailesinden ayrı kalıp muhafızlar ile karşılaşıyor ve öğreniyor ki abisi de bir muhafız...Daha sonra muhafızlar ile birlikte kasabayı kurtarmaya ve ailesini bulmaya çalışıyor.
Konusuna bayıldığım o kitap ile geldim. Evrene girmekte bir tık zorlandığımı söyleyebilirim. Yazarın dili akıcı olsa da bazı geçişler yüzünden duraksadığım anlar oldu. Bunun dışında karakterlere, evrene ba-yıl-dım. Okurken sanki film izliyormuşum gibi olaylar gözümün önünde canlandı.
Sid, kendi tabiri ile kasabada yaşayan sıradan bir kız. Özgüven sorunları olan ve en yakın arkadaşı ile arası açılan biri. Onu okurken kalbim kırıldı. Sımsıkı sarılmak istedim. Hoşlandığı çocuk, en yakın arkadaşı ile sevgili olmakla beraber onun yüzünden dalga konusu oldu. Tek sahip olduğu şey ailesiydi ve felaket yüzünden ayrı kaldılar. Sid'in onları bulmak için gösterdiği cesarete hayran kaldım. Brian ile olan ilişkisi tatlıydı. Aşktan ziyade olaylar on planda ama okurken bu beni rahatsız etmedi. Aksine daha çok sevdim. Kayıplar oldu , ihanetler yaşandı ama sonunda her şey yoluna girdi. Okurken keyif aldığım bir kurguydu.
Zombiler ve büyüler konusunu seviyorsanız kesinlikle şans vermelisiniz.
İndigo Dağı | Kitap Yorumu
Herkesin çok beğendiği bir kitaptı bu yüzden beklentim yüksekti. Bir kitabı okurken ilk otuz sayfası ilgimi çekerse o kitabı kesinlikle beğenirim. Maalesef bu kitap ilk sayfalarda beni çekmedi. Karakterlerin yatak arkadaşlığı ile başlayan ilişkisini okumayı sevmiyorum. Daha sonra oluşan duyguları bana geçmiyor. Yazarın kalemi güzel mi ? Evet. Kolay okunan ve saran bir dili var. Griffin'in tavırlarından rahatsız oldum. Hem uzak durmak istiyor ama gecesinde Win'in yanında...
Winn'in meslek hayatını daha fazla okumak isterdim. Sadece bir olayın peşinden gitmesi ile bitti kitap.
Gelelim sevdiğim kısımlara; Bana göre son yüz sayfada kitap aktı. Olaylar başladı ve karakterlerin birbirine olan duyguları gelişmeye başladı. Win'in başına gelen olaydan sonra Griffin'in sevgisini hissettim. Çaresizliğini okumak , Win'e bir şey olma düşüncesi ile boğuşması...Yazar güzel aktarmıştı. Bu yüzden yazarın diğer kitabını da okumayı düşünüyorum... Beklentimi yine yüksek tutacağım ve umarım hayal kırıklığına uğramam...
Bir Mimoza Masalı | Kitap Yorumu
Aynı mahallede yaşayan, aynı okulda okuyan, aynı aşk ateşiyle yanan ama aynı acıyı farklı yerlerde, farklı şekillerde yaşayan iki yaralı ruhtur Liza ve Poyraz. Onlar, masal gibi başlayan bir aşkın Mimoza'sı ve Rüzgâr'ıydı; kendi yazdıkları bu masalın belki de en büyük kurbanlarıydı.
İçlerinden biri , sıcak bir haziran günü , ansızın 2336 km uzakta bulacaktı kendini. Ardında ise koca bir enkaz bırakacaktı. O enkazdan bulduğu küçük bir boşluktan bir nefes kırıntısı çıkaracak ve onunla on yılını geçirecekti. On yıl sonra ise aldığı bir telefonla kendini yeniden başladığı noktada bulacaktı.
Öncelikle yazarın kalemini çok sevdiğimi söylemek istiyorum. Akıcı bir yazım dili var ve kendini hızla okutturuyor. Kitabın başları geçmiş ve şimdiki zaman olarak ilerliyordu. Geçmiş sahneleri okurken Liza ve Poyraz'ın aşkının ne kadar büyük olduğunu görüyoruz. Okul anları tatlıydı ama ben aşırı aşka gelemediğim için bir an yeter diye bağırmak istedim Ve dediğim de oldu araya ayrılık girdi...
Liza'nın ailesine karşı büyük bir kin besledim. İnsan, evladına neden böyle davranır anlamıyorum. Umarım ikinci kitapta hak ettiklerini bulmuşlardır. Onlar yüzünden geçen on yıl... Poyraz'ın aşkının büyüklüğünü şöyle açıklayayım; geçen on yıla rağmen aşkından vaz geçmeyip , hayalini kurdukları evi almış. Oteline Liza'nın adını koymuş, ayrıca elini değdirdiği her yerde mimoza çiçekleri koymuş... Ama bazı yerelde duygusu bana geçmedi...İlk başta kendi ayakları üzerinde durup daha sonra Liza'nın karşısına çıkmayı planlıyordu ama yapmadı.
Liza'ya gelecek olursam; Sakladığı büyük sırra rağmen Poyraz'ın evlilik teklifini kabul etmesini sevmedim. Küçük bir sır değil ki! On yıl boyunca kızını saklamış...Ve otelde yaptıkları hiç hoşuma gitmedi. Olgun bir kadına
