Yüzümü otlara gömüyorum, sonra burun deliklerimden içime çektiğim nefes zihnimde yüzlerce düşünceyi ve hayali tetikliyor. Bu soluduğum evrenin nefesidir. Şarkıları ve kahkahayı, başarıyı ve ıstırabı, mücadeleyi ve ölümü biliyorum; her nasılsa otlardan yayılan kokunun beynimde uyandırdığı hayalleri görüyorum ve bunları sana, dünyaya anlatmak istiyorum.
kendini yabancı bir diyarın kıyılarına vurmuş bir kazazedeye, dili sürçüp kekeleyerek bu yeni diyardaki kardeşlerinin kaba saba, barbar lisanlarıyla boş yere şarkı söylemeye çabalayan, yüreği güzelliğin gücüyle dolu bir şaire benzetti.