Fatih’in uçak yolculuğunda susmadan konuşması ve söyledikleri beni gülümsetti. :) Kitabı çok sevdim, sıcacık ve samimi bir şekilde yazılmış harika satırları okumaya doyamadım. Hele Trakya’lı yöneticinin yazmış olduğu uyarı yazısı Baran’ı gülümsettiği gibi beni de gülümsetti. :) Baran’ın iyiliksever yüreği ile Şeyda’ya sahip çıkması ve onun için etrafın dedikodularını ve annesinin dırdırını bile göze alması bambaşka bir güzellikti. Hele, koca adam olmuş doktorun seminerde telefonla annesinden azar yemesi beni yine gülümsetti. Ahh bu anneler, koca adam da olsa gözünde küçük haylaz bir çocuk evlatları…
Şeyda’nın başına gelenler de kolay değilmiş. Ancak her şerde bir hayır var demek lazım… Eğer ki evde yalnız kaldığı akşam o olay yaşanmasa idi Baran ile tanışmayacaktı. Yüce yaradan her şeyi nasıl da güzel ayar çekiyor. Eser okuyucuya iyi geliyor, ruhu dinlendirir tarzda, sanki bir roman değil de çok farklı bir eser gibi. Yazarımızın eline yüreğine sağlık diyorum. Beni Gülşen yazarımız ile tanıştıran Dilek arkadaşıma da teşekkür ediyorum. Harika bir kalemi tanımak benim için büyük mutluluk.
Bazı şeyleri yanlış yorumlamakta becerikli olan insanımız, doktora gidip tetkiklerde bir şey çıkmayınca doktorun “rahatsızlığınız psikolojik” demesi üzerine derin bir nefes alıp “oh be hasta değilmişim” diye sevinerek ironik bir tablo çiziyordu. İnsan için, hayatta asıl önemli olanın psikolojik sağlık olduğunu ve moral gücüyle pek çok hastanın devasız rahatsızlıkları bile yendiğini bu topluma anlatabilmek için belki de daha çok zaman geçmesi gerekiyordu.