Nice limanlara yanaşacak gemiler var elbette, ama hiçbiri hayatın ıstırap vermez olduğu limana varmayacak, her şeyi unutabileceğimiz bir rıhtım da yok. Üstünden çok zaman geçti bunların, ama benim hüznüm hepsinden eski.
Ben geçmişimi nerede saklayacağım? Geçmişinizi cebinize saklayamazsınız; Onu koyacak bir eviniz olmalı. Benim gövdemden başka bir şeyim yok; Yapayalnız bir adam salt gövdesi ile anıları saklamaktan keyif almaz. Anılar üzerinden geçip gider onun ama yakınmamalıyım: Sadece özgür olmayı istemiştim ben.
Belki de insanın kendi yüzünü anlaması imkansızdır. Belki de bunun nedeni yalnız yaşamamdır. Topluluk içinde yaşayanlar kendilerini aynalarda, arkadaşlarına nasıl görünüyorlarsa öyle görmeyi öğrenmişlerdir. Benim arkadaşım yok tenimin böyle çıplak olması acaba bu yüzden mi? Buna insansız... Evet buna insansız doğa denilebilir.