Aydın Gedikli
@Peymaane
Kendi halinde yazan, memur olmak için çalışan, baba olmayı çok isteyen ancak yaşama hevesi insanlık tarafından elinden alınan bir insanım.
''Benim için bu kutlu güne katılmak bir şeref meselesidir. Oğlumun en iyi eğitimleri alabilmesi için bütün babalık görevimi eksiksiz yerine getirdiğimi düşünüyorum. Aslında oğlum kendi hayallerimin bir numunesidir. Benim olamayıp olmak istediğim insanı onunla birlikte yarattım. Yani kısacası sayın dinleyiciler oğlumu baştan aşağı klasik olacak ama ben yetiştirdim!''
-salonda büyük bir alkış tufanı kopar-
Baba eğer ki sen yetiştirmiş olsaydın beni sana şu ana kadar 50 kere ihanet etmem gerekirdi. en zor zamanında bir tekme de benim vurmam gerekirdi. Suya muhtaç olduğun gün sana serabı göstermem gerekirdi. Bir adım sonrasını görmeyen engelli bireyin sonraki adımının uçurum olduğunu görmezden gelmem gerekirdi baba sen yetiştirseydin. Eğer sen yetiştirseydin baba belki de hayatta sen olmayacaktın. Çünkü ben kendimi yetiştirip babayı öldürmenin şerefsizce bir hareket olduğunu öğrendim baba...
''Bu kutlu günde babamın bu sözlerini işittiğime bu ödülü almaktan çok daha memnun oldum. Diyeceklerim sadece babamın söylediklerinin altını doldurmaktan ibaret olur. Dolayısıyla değerli vakitlerinizi almak istemem. Ancak bir cümle kurmamı isterseniz yine tekrardan babamın söylediği ''Oğlumu baştan aşağı ben yetiştirdim'' sözünün altını kırmızı kalemle çizerim. Beni dinlediğiniz için teşekkür ederim.''
Yani anlayacağın A. bende istemezdim böyle bir dini hayatımın olmasını. Bugüne kadar domuz eti yemedim alkol kullandım; yalan söylemedim ümitsizliğe kapıldım; Tanrı’dan hep korktum… İşlediğim günahlardan ötürü elimi açıp dua edemedim. Ancak ta ki Sefiller’i okuyana dek… Kendi Tanrı’mı psikopostan öğreneceğim hiç aklıma gelmezdi. Çünkü bana çocukluğumdan itibaren tek Tanrı’dan korkmam gerektiği öğretildi. Ancak korkulması gereken Tanrı değil onun gazabıymış. Ben bunu cehennemden VIP yer ayırtacak kadar günah işledikten sonra öğrendim…
Ha-ha kendini geliştirmeyi ve bunun sonucunda çok iyi yerlere geleceğimi söylüyorsun. Söylediklerin tamamen saçmalıktan ibaret. Benim klasikleri Türk Fransız, Hint edebiyatlarını okuyup içselleştirip hayatıma yön vermem maalesef bu ülkenin sınav sistemine çok ters. Çünkü sınavda çıkan benden bu eserlerin içeriği hakkında edindiğim bilgiler değil biraz düşündü nasıl anlatsam şöyle düşün üniversite sınavına hazırlanıyorsun gelecek soru yazar-eser ne yapacaksın bunları okuyup zaman mı kaybedeceksin hayır tabi ki hemen hafıza tekniği Halit Ziya Uşaklıgil’in Mai ve Siyah romanı ana karakter Ahmet Cemil kodlayalım hemen Siyah donlu Ahmet Uşaklarla gezmeye gitti. Ha-ha işte bu muhteşem eser bu halde. Ama doğru cevap öndesin!
Yani anlayacağın A. geçmişim olmasaydı daha güzel hayaller düşünceler hedefler koyabilirdim. Bende isterdim bir kızım, yatım, evim karılarım yok yok karım… Ama işte dediğim gibi izin vermiyor geçmiş geleceği planlamaya. Ha yok bana dersen ki özel güçlerim var seni 18’e geri dönderirim o zaman başka. (Sen yine aynısını yaparsın) valla yaparım. Küçükken insanlar geçmişte yaşadığı kötü olayları gülerek anlattıklarında iyi bir şey sanardım. -Babamdan dayak yerken ileride arkadaş çevreme gülerek anlattığım günü düşünerek dayak yerdim- Ama kafalarını yastığa koyduklarında neler yaşadıklarını anlatsalardı işte o zaman…
Tanrı galiba benim akrabalarımı benim dünyaya gelebilmem için yarattı o halde ben dünyada olduğuma göre onların yaşamasına gerek yok.